Waarom is media-educatie en mediawijsheid zo belangrijk in de hedendaagse opvoeding? Via Hyves kwam ik op het spoor van de documentaire “Consuming Kids” van de Media Education Foundation. Ik vond het vreemd dat ik deze documentaire nooit eerder had gezien of nooit ten sprake was gekomen tijdens mijn opleiding. De documentaire schept een beeld van het fenomeen wat tegenwoordig bekend staat als “Youth Marketing”, als gevolg van de commercialisering van de kindertijd. Het idee achter youth marketing is simpel; al vanaf de geboorte is iemand een consument en dient die gebonden te worden aan jouw merk. Praat vroeg met deze (toekomstige) consumenten en je bouwt een levenslange commerciële relatie met hun op. Dit concept staat ook bekend als “Cradle to Crave” in de marketing wereld en de documentaire laat zien dat veel marketeers niet vies zijn om daar onethische methodes bij te gebruiken.
Tijdens mijn opleiding mediapedagogiek spraken we in de pedagogische sfeer vaak over “het moderne jeugdland”. Daar waar kinderen vroeger in een afgezonderde wereld en mini-maatschappij levenden, ver afgezonderd van de grote boze mensen wereld, worden de kinderen tegenwoordig steeds meer en meer in een hyperreality gezogen die gedomineerd wordt door commerciële partijen om hun merk al vroeg aan de kinderen te laten binden. Het “moderne jeugdland” bestaat niet meer en buiten het zichtveld van ouders krijgen corporaties steeds meer grip op hun kinderen.
Natuurlijk moeten we ook mediawijs naar deze documentaire kijken. Het neemt namelijk nog wel een protectionistische invalshoek en is aardig aan de eenzijdige kant. Toch laat het een kern zien van de relatie tussen media en jongeren en kinderen in deze commerciële gemedialiseerde samenleving. Iedereen die zich bezig houdt met mediawijsheid, media-educatie, jongeren, marketing en alle mediacoaches zouden tenminste de documentaire eens gezien moeten hebben. Ik zou zeggen; kijk en vorm zelf een mening over de documentaire en deze vorm van jongerenmarketing. Gelukkig heeft de Media Education Foundation een vrije licentie gegeven van de documentaire en kan ik hem daarom hier onder (wel eens waar in 7 delen dankzij YouTube) opnemen in deze blogpost. (op klik “Lees meer” als de video fragmenten niet zichtbaar zijn).
Ik ben benieuwd naar jullie reacties van deze documentaire. Hoe denken jullie over de inhoud van de documentaire en/of over het fenomeen “youth marketing” in algemeen?
Zo zeg,… de eerste maand van 2010 vloog alweer voorbij. Nog alle beste wensen gewenst! Tijdens deze wat turbulente start van het nieuwe jaar met hoogte- en dieptepunten in de privesfeer ben ik niet echt aan het bloggen toe gekomen. Dat terwijl er genoeg onderwerpen zijn die ik eens onder de aandacht wil brengen. Technologische ontwikkelingen, zoals de nieuwe iPad, maar ook wat meer maatschappelijke zaken en interessante vondsten en gedachten over mediawijsheid.
Maar nu eerst even wat anders. Ik heb namelijk ook niet stil gezeten de afgelopen maand en ik wil wat projecten onder de aandacht brengen die de moeite waard zijn. Voor deze keer is dat het project “Cyberouders” van de Vereniging Openbaar Onderwijs.
Al een tijdje werk ik freelance met een VO-school en geef ik een keer in de week les over “webwijsheid” in het kader van hun nieuwe media profiel. Tijdens mijn Master Mediapedagogiek werkte ik al met de school samen aan deze lessen. Er wordt veel geroepen over het onderwijs, ook in de blogosfeer. Voor de verandering nam ik daarom de kans aan om in de huid van de docent te kruipen. Dit voornamelijk om beter begrip te krijgen voor de praktijk en waar docenten nou tegenaan lopen. Dat was voor mij namelijk wat lastiger in te schatten toen we de eerste opzet voor de lessen maakten.
In de eerste instantie is de lessenreeks bedoeld voor betere begripsvorming over informatie op het internet en social software, hoe je het op waarde en betrouwbaarheid kan schatten en hoe je er mee kan participeren. Als opstap naar andere deelgebieden van webwijsheid zoals privacy, digitale identiteit, gaming, mediaboodschappen op het internet en meer. Het gebruik van enkele web 2.0 toepassingen had ik opgenomen, aan de hand van mijn bachelor-thesis “Leren met de www-factor“. Echter nu we halverwege de reeks zijn, lijkt het toch een andere kant op te gaan. Dat is geen ramp, want daar leren wij ook van (Learning by doing), maar toch vraag ik me af waarom.
Eerste post uit een serie die ik wil starten gericht op inspiratie. Allerlei inspirerend materiaal op het gebied van mediapedagogiek, mediawijsheid, educatie en design. Met deze aftrap een “mashup” van de iPhone en een prentenboekje. Heel creatief gevonden. Is dit de nieuwe manier om kinderen en jongeren weer aan het lezen te krijgen? Wat is er hier nog meer mee mogelijk met het klassieke leesboek? Iemand zin om er eens een keer over te brainstormen?
Vanaf 2007 wordt vrijwel elkaar jaar een nieuwe versie van de serie “Did You Know” gemaakt, een serie over ontwikkelingen in een snel veranderde wereld. Een tijdje geleden kwam versie 4.0 van het jaar 2009 uit. Deze versie behandelde vooral de veranderingen in de media. Wat betekent dit voor mediawijsheid?
Waarom is media-educatie en mediawijsheid zo belangrijk in de hedendaagse opvoeding? Via Hyves kwam ik op het spoor van de documentaire “Consuming Kids” van de Media Education Foundation. Ik vond het vreemd dat ik deze documentaire nooit eerder had gezien of nooit ten sprake was gekomen tijdens mijn opleiding. De documentaire schept een beeld van het fenomeen wat tegenwoordig bekend staat als “Youth Marketing”, als gevolg van de commercialisering van de kindertijd. Het idee achter youth marketing is simpel; al vanaf de geboorte is iemand een consument en dient die gebonden te worden aan jouw merk. Praat vroeg met deze (toekomstige) consumenten en je bouwt een levenslange commerciële relatie met hun op. Dit concept staat ook bekend als “Cradle to Crave” in de marketing wereld en de documentaire laat zien dat veel marketeers niet vies zijn om daar onethische methodes bij te gebruiken.
