Op de website van ContentGirls staat een scherpe post van Paul de Maat over Mediawijsheid. Paul vat kort de oorsprong van het begrip en de verschillende standpunten samen en stelt de terechte vraag hoe het onderwijs dit moet vormgeven in hun dagelijkse werk. Zeker nuttig om te lezen om even weer terug naar de kern te komen. Toch wil ik ik even een aanvulling maken op deze laatste vraag.
Een paar weken geleden was ik bij een bijeenkomst van het Mediawijsheid Expertisecentrum (www.mediawijzer.net) waarin mediawijsheid en het onderwijs centraal stond. Naast een presentatie van de 11 gehonoreerde projecten van vorig jaar was er ook een debat tussen enkele politici en mensen uit het onderwijspraktijk (Tofik Dibi, Jasper van Dijk (Tweede Kamer-lid SP), Hans Reiber en Bob Wissink (Thorbecke Scholengemeenschap Zwolle))
Waarom is media-educatie en mediawijsheid zo belangrijk in de hedendaagse opvoeding? Via Hyves kwam ik op het spoor van de documentaire “Consuming Kids” van de Media Education Foundation. Ik vond het vreemd dat ik deze documentaire nooit eerder had gezien of nooit ten sprake was gekomen tijdens mijn opleiding. De documentaire schept een beeld van het fenomeen wat tegenwoordig bekend staat als “Youth Marketing”, als gevolg van de commercialisering van de kindertijd. Het idee achter youth marketing is simpel; al vanaf de geboorte is iemand een consument en dient die gebonden te worden aan jouw merk. Praat vroeg met deze (toekomstige) consumenten en je bouwt een levenslange commerciële relatie met hun op. Dit concept staat ook bekend als “Cradle to Crave” in de marketing wereld en de documentaire laat zien dat veel marketeers niet vies zijn om daar onethische methodes bij te gebruiken.
Tijdens mijn opleiding mediapedagogiek spraken we in de pedagogische sfeer vaak over “het moderne jeugdland”. Daar waar kinderen vroeger in een afgezonderde wereld en mini-maatschappij levenden, ver afgezonderd van de grote boze mensen wereld, worden de kinderen tegenwoordig steeds meer en meer in een hyperreality gezogen die gedomineerd wordt door commerciële partijen om hun merk al vroeg aan de kinderen te laten binden. Het “moderne jeugdland” bestaat niet meer en buiten het zichtveld van ouders krijgen corporaties steeds meer grip op hun kinderen.
Natuurlijk moeten we ook mediawijs naar deze documentaire kijken. Het neemt namelijk nog wel een protectionistische invalshoek en is aardig aan de eenzijdige kant. Toch laat het een kern zien van de relatie tussen media en jongeren en kinderen in deze commerciële gemedialiseerde samenleving. Iedereen die zich bezig houdt met mediawijsheid, media-educatie, jongeren, marketing en alle mediacoaches zouden tenminste de documentaire eens gezien moeten hebben. Ik zou zeggen; kijk en vorm zelf een mening over de documentaire en deze vorm van jongerenmarketing. Gelukkig heeft de Media Education Foundation een vrije licentie gegeven van de documentaire en kan ik hem daarom hier onder (wel eens waar in 7 delen dankzij YouTube) opnemen in deze blogpost. (op klik “Lees meer” als de video fragmenten niet zichtbaar zijn).
Ik ben benieuwd naar jullie reacties van deze documentaire. Hoe denken jullie over de inhoud van de documentaire en/of over het fenomeen “youth marketing” in algemeen?
Al een tijdje werk ik freelance met een VO-school en geef ik een keer in de week les over “webwijsheid” in het kader van hun nieuwe media profiel. Tijdens mijn Master Mediapedagogiek werkte ik al met de school samen aan deze lessen. Er wordt veel geroepen over het onderwijs, ook in de blogosfeer. Voor de verandering nam ik daarom de kans aan om in de huid van de docent te kruipen. Dit voornamelijk om beter begrip te krijgen voor de praktijk en waar docenten nou tegenaan lopen. Dat was voor mij namelijk wat lastiger in te schatten toen we de eerste opzet voor de lessen maakten.
In de eerste instantie is de lessenreeks bedoeld voor betere begripsvorming over informatie op het internet en social software, hoe je het op waarde en betrouwbaarheid kan schatten en hoe je er mee kan participeren. Als opstap naar andere deelgebieden van webwijsheid zoals privacy, digitale identiteit, gaming, mediaboodschappen op het internet en meer. Het gebruik van enkele web 2.0 toepassingen had ik opgenomen, aan de hand van mijn bachelor-thesis “Leren met de www-factor“. Echter nu we halverwege de reeks zijn, lijkt het toch een andere kant op te gaan. Dat is geen ramp, want daar leren wij ook van (Learning by doing), maar toch vraag ik me af waarom.
Vanaf 2007 wordt vrijwel elkaar jaar een nieuwe versie van de serie “Did You Know” gemaakt, een serie over ontwikkelingen in een snel veranderde wereld. Een tijdje geleden kwam versie 4.0 van het jaar 2009 uit. Deze versie behandelde vooral de veranderingen in de media. Wat betekent dit voor mediawijsheid?
Het is ondertussen alweer ruim 2 a 3 weken geleden dat ik mijn handtekening mocht zetten op een stukje papier dat vertelt dat ik naast de titel Bachelor of Multimedia nu ook de titel Master of Education mag voeren. Op 26 Augustus hebben de eerste lichting studenten hun Master diploma pedagogiek met als profiel Mediapedagogiek mogen ontvangen. Een verslagje van deze avond valt hier te vinden, door mijn (oud)docent Bertrand. Een profiel waarbij zowel studenten met een media- als een pedagogische vooropleiding toegang tot hebben. Gecombineerd vertellen mijn bachelor en master diploma’s waar ik mij tijdens mijn studie op heb gericht, namelijk het snijvlak met communicatie en media met opvoeding, onderwijs en ontwikkeling van kinderen, jeugd en ook wel beetje de volwassenen (want zeg nou zelf.. wij volwassenen hebben op dit gebied ook nog veel te leren ). Maar wat nu? Waar ben ik nu mee bezig en wat wil ik nu eigenlijk? Lees verder >>
). Maar wat nu? Waar ben ik nu mee bezig en wat wil ik nu eigenlijk?
Laatste reacties