Zo zeg,… de eerste maand van 2010 vloog alweer voorbij. Nog alle beste wensen gewenst! Tijdens deze wat turbulente start van het nieuwe jaar met hoogte- en dieptepunten in de privesfeer ben ik niet echt aan het bloggen toe gekomen. Dat terwijl er genoeg onderwerpen zijn die ik eens onder de aandacht wil brengen. Technologische ontwikkelingen, zoals de nieuwe iPad, maar ook wat meer maatschappelijke zaken en interessante vondsten en gedachten over mediawijsheid.
Maar nu eerst even wat anders. Ik heb namelijk ook niet stil gezeten de afgelopen maand en ik wil wat projecten onder de aandacht brengen die de moeite waard zijn. Voor deze keer is dat het project “Cyberouders” van de Vereniging Openbaar Onderwijs.
Gisteren stond bij Pauw en Witteman onderandere het thema van de seksualisering van de media op de agenda. Hanneke Felten gaf de resultaten van een onderzoek naar jongeren en de seksualisering van de media in opdracht van minister Plasterk. Een van de conclusies is dat het stereotype beeld van seks die door de media wordt gegeven, erg sterk leeft onder jongeren. Een voorbeeld hiervan is dat jongeren lijken te denken dat jongens altijd seks willen, meisjes de grenzen moeten aangeven en dat jongens “stoer” zijn als ze met veel meiden het bed hebben gedeeld en meiden een “hoer” als ze met veel jongens de lakens hebben gedeeld. Tot zover kan ik het nog begrijpen. We krijgen echter vervolgens een grote discussie rondom het stereotype vrouwelijk schoonheidsideaal in de media en hoe schadelijk dit wel niet is voor vrouwen. Dat kan ik me goed voorstellen, maar wederom zoals zo vaak vraag ik me af waarom de jongen/man en de daarbij behorende ideaalbeeld totaal buiten beschouwing wordt gelaten. Ik hoor uit de mond van Hanneke Felten wel een sterk feministisch standpunt. Hoewel ik vaak ook zo kan walgen van overdreven magere neppe plastic ideaalbeeld van de vrouw, vind ik het erg jammer dat wij niet verder komen dan dat. Waarom moet de discussie altijd over de vrouwen gaan (vaak bescherming daar van) en wat betekent het ideaalbeeld van de man in de media nou eigen voor jongens en mannen?
Gisteren Pauw en Witteman gemist? Hierbij dan het fragment over dit onderwerp
Via Twitter kwam ik op de blog terecht van @essen2punt0 en via daar naar een blog genaamd Astrids Scribbles. Daar werd ik verwezen naar een blogpost over de waarde van klassieke media, de verpaupering door nieuwe media en hoe slecht het wel niet gaat met onze jongeren die opgroeien met deze media. @essen2punt0 had al uitgebreid gereageerd op deze blogpost vol vooroordelen over nieuwe media. Toch wil ik zelf ook even een duit in de zak doen, want “mijn broek zakte me bijna af” na het lezen van de post van Astrid en het brengt een aanleiding om na te denken en te discussiëren over de rol van internet op school en in mediaeducatie.
Met de meeste stellingen kan ik het niet zo mee eens zijn. Want wat kunnen we kort samengevat halen uit de blogpost van Astrid? Als ik alles zo zou moeten geloven dan lijken onze jongeren lui te worden door de nieuwe media als het internet. Deze “nieuwe media” (in het geval van haar blogpost het internet), die geen diepgang kennen, waarmee jongeren alleen maar knippen en plakken, die totaal geen informatie kunnen interpreteren afkomstig van het internet, jongeren lijken dom te worden door het internet en alleen “klassieke oude media” zouden onze jongeren nog kunnen redden. Het geheel komt op mij wat paniekerig over. Het zijn vergelijkbare argumenten die men ook gaf over deze “klassieke oude media” toen deze nog als “nieuwe media” werden beschouwd. Lezen maakte je dom en je raakte er door geisoleerd, strips waren slecht voor je hersenen en televisie zou de families in het land uit een laten vallen en iedereen zou nog alleen als zombies voor een scherm zitten, zei men vroeger. Eigenlijk zou de wereld allang vergaan moeten zijn… dus klopt deze scenario dit keer wel? Ik neem wat stellingen onder de loep.
Als ik de kalender van de NHL mag geloven dan is vandaag officieel de voorjaarsvakantie begonnen. Toch weerhoudt me dat niet om nog wat te gaan bloggen en te werken aan een aantal dingen. Maar nu eerst eens een verhaal die me over een aantal dingen aan het denken heeft gezet. Even wat gedachtes over het volgende.
Afgelopen week was ik in gesprek met de projectleider van een mediaeducatie traject op een middelbare school waar ik nu mee samenwerk. Laten we hem even “meneer H” noemen. Terwijl wij enkele ideeën doornamen voor hun traject op online gebied vertelde meneer H hoe een van zijn leerlingen hem “gepimpt” had op Hyves. Meneer H is zelf geen Hyves gebruiker (al hoewel vrijwel iedereen in zijn klassen wel), maar opeens was hij toch te vinden op dit sociaal netwerk. Een van zijn leerlingen had een pagina over hem aangemaakt en gevuld met informatie, foto’s en meer van deze leraar en het was open te bezoeken voor iedere bezoeker. Een van zijn andere leerlingen had hem verteld: “U komt er nog goed vanaf meneer,… u moest eens weten wat er soms over andere leraren wordt gezegd en gedaan op Hyves“. De betreffende pagina is ondertussen verwijderd van Hyves en de betreffende leerling wordt op zijn fouten en verantwoordelijkheid aangesproken. Toch zette het mij wat aan het denken…
Na direct een drukke start bij de master-opleiding Mediapedagogiek, wordt het nu wel eens tijd om een eerste publieke beta-versie van mijn eindstuk van CMD te plaatsen. Dit is een eerste versie van het document die ik publiceer en vrij te verspreiden is door de lezers. (Het document is gelicenseerd onder een Creatieve Commons licentie. Ik wil nog een wiki proberen op te zetten waar men eventueel zelf wijzigingen in kan aanbrengen.)
Inhoud
In het document ga ik in op een aantal punten. Kort samengevat zijn dat de groeiende vraag naar mediaeducatie in het onderwijs, de verandering van informatie en de media door de 3e mediarevolutie, de uitgangspunten van mediaeducatie, de toegevoegde waarde en gebruik van social software, mediawetgeving en wat deze ontwikkelingen kunnen betekenen voor het onderwijs. Daarnaast geef ik enkele adviezen voor de implementatie van social software en mediaeducatie in het algemeen. Mijn afstudeerdocent heeft het omschreven als “een dwarsdoorsnede van allerlei ontwikkelingen op het gebied van media en onderwijs, die zeker door het onderwijsland gehoord mag worden”
Groeidocument Het document is een groeidocument. Dat houdt in dat het mijn uitgangspunt zal zijn bij mijn huidige opleiding en de inhoud op een wiki-achtige wijze zal worden aangevuld en aangepast met de stof die ik leer bij deze opleiding. Vandaar dat het ook een “beta-versie” is. Er is ruimte voor aanpassingen en aanvullingen door mij, maar ook door andere mensen. In de toekomst wil ik nog aanvullingen maken over het gebruik van andere onderwerpen en tools zoals gaming en virtuele werelden en andere web2.0 toepassingen.
Feedback
Ik sta graag open voor feedback op het document. Deze is in alle vormen welkom. Zo zoek ik nog iemand die mij eventueel kan helpen op het gebied van schrijfvaardigheid (zoals taal- en spel- en stijlfouten en verwoording). Daarnaast sta ik ook open op alle inhoudelijke feedback. Hoe denk jij over de zaken? Welke mogelijkheden zie jij voor social software? Zijn er zaken die ik benoem, maar helemaal niet kloppen? Ik kom er graag over in gesprek met je.
Download
Als je nog geen link hebt gevonden die naar het document leidt, dan kan je hier het document downloaden.
