Wanneer we spreken over “mediawijsheid“, hebben we het steeds vaker over de technische kant, over mediavaardigheden en veiligheid. Als ik alleen al kijk naar de afgelopen 10 gehoneerde projecten van Mediawijzer.net, zien we dat er veel aandacht is voor deze technische kant, het kunnen bedienen van een computer voor alle doelgroepen en het kunnen maken van filmpjes en andere media. Ik ben blij met de focus op deze creatieve en technische kant van mediawijsheid. Echter krijg ik tegenwoordig de indruk dat filmpjes kunnen maken, je hyves kunnen pimpen, je weblog bij kunnen houden en dergelijke de boventoon van mediawijsheid voeren. Hoe media je beeldvorming en de maatschappelijke opinie bepalen en hoe mensen met elkaar omgaan binnen deze media lijkt een stuk minder aandacht te krijgen.
Mediawijsheid en de verkiezingen Dan is het interessant om eens bij het volgende stil te staan. Morgen is het zover, dan zijn de Tweede Kamer verkiezingen waar we al maanden naar uitkijken. Ik heb met interesse de toon van de media gevolgd in aanloop van deze verkiezingen. Ik ben enigszins verbaasd dat ik binnen het netwerk van Mediawijzer.net zo weinig aandacht heb gezien voor de verkiezingen in relatie tot mediawijsheid. (Als ik iets gemist heb, dan hoor ik dat graag) Je kunt er namelijk zoveel aandacht aan besteden hoe de media worden gebruikt om iets te bereiken, jouw stem binnen halen. Dat deze aandacht er niet/weinig is, heeft vast te maken met de boventoon voor techniek die ik zojuist schetste. Wel is er even aandacht voor de inzet van sociale media door politici, maar hoe interessant het ook is, die impact en bereik is in Nederland nog erg klein. Wat een mooie insteek zou het zijn om Nederland te leren mediawijs naar verkiezingen te kijken. Ik vraag me af of dit wel op scholen gebeurt. Laat ik eens een paar simpele voorbeelden noemen om eens stil bij te staan hoe de media jouw stemkeuze kunnen beïnvloeden.
Zo zeg,… de eerste maand van 2010 vloog alweer voorbij. Nog alle beste wensen gewenst! Tijdens deze wat turbulente start van het nieuwe jaar met hoogte- en dieptepunten in de privesfeer ben ik niet echt aan het bloggen toe gekomen. Dat terwijl er genoeg onderwerpen zijn die ik eens onder de aandacht wil brengen. Technologische ontwikkelingen, zoals de nieuwe iPad, maar ook wat meer maatschappelijke zaken en interessante vondsten en gedachten over mediawijsheid.
Maar nu eerst even wat anders. Ik heb namelijk ook niet stil gezeten de afgelopen maand en ik wil wat projecten onder de aandacht brengen die de moeite waard zijn. Voor deze keer is dat het project “Cyberouders” van de Vereniging Openbaar Onderwijs.
Al een tijdje werk ik freelance met een VO-school en geef ik een keer in de week les over “webwijsheid” in het kader van hun nieuwe media profiel. Tijdens mijn Master Mediapedagogiek werkte ik al met de school samen aan deze lessen. Er wordt veel geroepen over het onderwijs, ook in de blogosfeer. Voor de verandering nam ik daarom de kans aan om in de huid van de docent te kruipen. Dit voornamelijk om beter begrip te krijgen voor de praktijk en waar docenten nou tegenaan lopen. Dat was voor mij namelijk wat lastiger in te schatten toen we de eerste opzet voor de lessen maakten.
In de eerste instantie is de lessenreeks bedoeld voor betere begripsvorming over informatie op het internet en social software, hoe je het op waarde en betrouwbaarheid kan schatten en hoe je er mee kan participeren. Als opstap naar andere deelgebieden van webwijsheid zoals privacy, digitale identiteit, gaming, mediaboodschappen op het internet en meer. Het gebruik van enkele web 2.0 toepassingen had ik opgenomen, aan de hand van mijn bachelor-thesis “Leren met de www-factor“. Echter nu we halverwege de reeks zijn, lijkt het toch een andere kant op te gaan. Dat is geen ramp, want daar leren wij ook van (Learning by doing), maar toch vraag ik me af waarom.
Eerste post uit een serie die ik wil starten gericht op inspiratie. Allerlei inspirerend materiaal op het gebied van mediapedagogiek, mediawijsheid, educatie en design. Met deze aftrap een “mashup” van de iPhone en een prentenboekje. Heel creatief gevonden. Is dit de nieuwe manier om kinderen en jongeren weer aan het lezen te krijgen? Wat is er hier nog meer mee mogelijk met het klassieke leesboek? Iemand zin om er eens een keer over te brainstormen?
Vanaf 2007 wordt vrijwel elkaar jaar een nieuwe versie van de serie “Did You Know” gemaakt, een serie over ontwikkelingen in een snel veranderde wereld. Een tijdje geleden kwam versie 4.0 van het jaar 2009 uit. Deze versie behandelde vooral de veranderingen in de media. Wat betekent dit voor mediawijsheid?
Wanneer we spreken over “mediawijsheid“, hebben we het steeds vaker over de technische kant, over mediavaardigheden en veiligheid. Als ik alleen al kijk naar de afgelopen 10 gehoneerde projecten van Mediawijzer.net, zien we dat er veel aandacht is voor deze technische kant, het kunnen bedienen van een computer voor alle doelgroepen en het kunnen maken van filmpjes en andere media. Ik ben blij met de focus op deze creatieve en technische kant van mediawijsheid. Echter krijg ik tegenwoordig de indruk dat filmpjes kunnen maken, je hyves kunnen pimpen, je weblog bij kunnen houden en dergelijke de boventoon van mediawijsheid voeren. Hoe media je beeldvorming en de maatschappelijke opinie bepalen en hoe mensen met elkaar omgaan binnen deze media lijkt een stuk minder aandacht te krijgen.
Laatste reacties